บทที่ 83 อยากรู้สึกอย่างอื่น

“มองอะไรนัก จะทายาก็ทาไปสิ” คนถูกจ้องนาน ๆ ก็เขินเป็น เขินจนนัชชาได้แต่หลับตาหนีความอาย เพราะหลังจากที่เขาเอายามาป้ายแล้งคลึงเบา ๆ ตรงบริเวณฟกช้ำ เขายังเอาปากมาเป่าตรงบริเวณนั้นอีก

ลมหายใจร้อน ๆ ที่พ่นอยู่บริเวณท้อง เหมือนจะเขยิบต่ำลงมาจนถึงแอ่งสะดือแล้วมันก็วนเวียนจนทำให้หน้าท้องน้อยของเธอรู้สึก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ