บทที่ 104 ในสระ

“งื้อ ขอโทษเค้าขอโทษที่ปิดบังพวกตัวเองมาตลอด ก็มันน่าอายมากนี่นา ที่เขากับตินเออคือ...แบบ แบบ” ปลายฟ้าอึกอักเพราะความอาย...

“ได้กัน...” เตชินตอบประโยคที่น่าอายนั้นแทนก่อนหันไปพูดกับมาวิน “แม่งได้กันก่อนกูกับมึงอีกนะ ไม่ได้การ! คืนนี้พวกเราต้องย้ำ ไม่งั้นจำนวนครั้งแพ้ไอ้ติน!”

พลั่ก!! สิ้นเสียงของเตชิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ