บทที่ 37 ไม่มีสถานะ

ปลายฟ้ายังคงสะอึกสะอื้นหนักขึ้น เธอไม่ได้บอกเขาว่าก่อนหน้านี้เพิ่งเจอแม่ และท่านก็เพิ่งเอ่ยปากชวนให้เธอกลับมาอยู่บ้าน  เธอแค่รู้สึกเศร้าใจที่เจอหน้าแม่แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกดีใจที่แม่เอ่ยปากชวนเธอให้กลับมา เธอช้อนสายตาเงยหน้าขึ้นไปมองกฤชตินทั้งที่น้ำตายังนองหน้าก่อนสบสายตากับเขาที่มองมาอย่างอ่อ...