บทที่ 50 อย่ามาทำให้หึง

เที่ยงวันที่ร้านอาหาร

เสียงปลายนิ้วเคาะอย่างช้า ๆ บนโต๊ะอาหาร ทำเอาปลายฟ้ายิ้มไม่ออก เมื่อเห็นกฤชตินที่ไม่ยอมกลับไปทำงานตั้งแต่เช้า นั่งพิงหลังอยู่กับเก้าอี้แต่สีหน้ากลับไม่เหมือนคนอยากจะนัดมาเจอเพื่อนฝูงเลยสักนิด

“ไอเหี้ยนี้ไม่ยอมกลับว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แม่งมานั่งรอแต่เช้า พ่อมันรวยพ่อมันเป็นเจ้าของบริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ