บทที่ 61 เก็บเป็นความลับ

“มึงอยู่กับริสา?”

“เออดิวะ มึงก็น่าจะรู้”

“เออๆ กูก็แค่เป็นห่วงริสา มึงคงไม่….”

“เออ ตามนั่นแหละ แค่นี้ก่อนนะ เอาไว้กูโทรหา” มาวินยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืนริสา สีหน้าเธอดูงงมาก ไม่รู้ว่าเพื่อนสองคนคุยอะไรเกี่ยวกับเธอ

-เชี้ยละไอวินกับริสา!- กฤชตินนิ่งอึ้งไปก่อนหันมามองหน้าปลายฟ้าที่กำลังท...