บทที่ 10 เกี้ยวใหญ่แปดคนหามพาเธอมาที่นี่

ระหว่างทานอาหารเช้า เจนไม่ได้พูดกับอาร์ตเลยสักคำ หรือแม้แต่จะไม่มองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ

ขณะที่เธอกำลังคุยเรื่องสัพเพเหระกับคุณปู่ จู่ๆ ก็มีกล่องใบเล็กสวยหรูกล่องหนึ่งถูกเลื่อนมาตรงหน้า

คุณปู่รู้ว่าอาร์ตกำลังจะเริ่มง้อแล้ว ก็ทำสีหน้าเหมือนจะบอกว่า ‘เจ้าเด็กคนนี้ยังพอสอนได้’ และจงใจหลีกทางให้ทั้งสองคนได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ