บทที่ 142 คุณไม่ได้เมาใช่ไหม?

เจนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยถามเสียงแผ่ว "ทำไมคุณถึงแคร์ขนาดนั้นคะ?"

ทันทีที่คำถามหลุดออกจากปาก หัวใจของเธอก็เต้นระรัวยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกประหม่าก่อตัวขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุในขณะที่รอคำตอบจากอาร์ต

อาร์ตจ้องมองเธอเขม็ง ราวกับกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก เขาหลุบตาลงมองริมฝีปากของเจน แล้วค่อย...