บทที่ 164 ช่วยคุณถอดเสื้อผ้า

เจนมองเห็นพนักงานหลายคนออกมาในสายฝนอยู่ไม่ไกลนัก เธอรีบตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างสุดเสียง แต่เสียงร้องยังไม่ทันแผ่ออกไปได้ไกล ก็ถูกเสียงคลื่นซัดกลบจนหายไปในทันที

พนักงานเหล่านั้นยุ่งอยู่กับการเก็บเชือกอย่างวุ่นวาย ไม่มีใครสังเกตเห็นเธอที่นอนจมอยู่ใต้ราวกั้น

เจนรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาเล็กน้อย เธอจะต้องมา...