บทที่ 35 ย้ายกลับบ้าน

ทนายความลุกขึ้นยืน ก่อนเอ่ยเรียกอย่างนอบน้อม

“ท่านประธานครับ”

อาร์ตพยักหน้ารับเบา ๆ สายตาเรียบเฉยเหลือบมองเพิร์ลเพียงแวบเดียว ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงอย่างสุขุม

เจนยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ รีบดึงเพิร์ลให้นั่งลง

"นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”

เพิร์ลเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเลื่อนเอกสารที่ทนายเพิ่งยื่นให้ไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ