บทที่ 55 นอนด้วยกัน

“ก็คิดถึงคุณย่าสิคะ” เจนนั่งลงข้างเตียงผู้ป่วย จับมือของคุณย่ามาแนบแก้มตัวเองแล้วถูไถเบาๆ

“คุณย่าคะ นอนเถอะค่ะ เดี๋ยวเจนเฝ้าอยู่ตรงนี้เอง”

แต่คุณย่าก็ยังไม่ยอมนอน ท่านจ้องมองเจนอยู่ครู่หนึ่ง ลูบแก้มของเธอเบาๆ แล้วพูดด้วยความเป็นห่วงว่า “ทะเลาะกับอาร์ตมาเหรอ? หรือว่ามีใครมารังแกหลาน?”

หัวใจของเจนกระต...