บทที่ 11 11 ดูเหมาะสมกันมาก

"ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ พี่ขอโทษจริงๆ พี่แพ้ปลา..."

"หยุดพูด! ไม่ต้องพูดเพ้อเจ้ออะไรแล้ว"

"คือแพ้..."

"มากินข้าวต้มที่เธอทำเดี๋ยวนี้" ขุนเขาพูดพร้อมกับลุกขึ้นไปดึงตัวเธอให้นั่งลง

"ฉันไม่กะ..."

"กิน! ถ้าเธอไม่ได้แกล้ง เธอก็กินอย่ามาทำนิสัยแบบนี้ เธอไม่ใช่เด็กๆ แล้วนิสา!"

"ฉันไม่ได้แกล้งคะ ฉันไม่เคยคิดอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ