บทที่ 22 22 รู้ตัวว่าตัวเองเป็นใคร

เช้าวันต่อมาชนิสาลืมตาตื่นขึ้นมา ด้วยอาการเมื่อยขบ ก็พบว่าคนข้างๆ ยังกอดเธอไว้แน่นอยู่ ทำให้เธอนิ่งอยู่ ไม่กล้าขยับตัวไปไหน เมื่อเขาพลิกตัว เธอก็หลับตาพริ้มแกล้งหลับต่อไป

"อื้มมมมมม ยัยขี้เซา" เขาพูดพร้อมกับกระชับกอดเธอแน่นขึ้นอีก

Rrrrr Rrrrr Rrrrr

"ครับแม่" เขารับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย

(บุษบา : เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ