บทที่ 16 มะเขือเทศของผม

“เด็กบ้า”

ปุณณดาคว้ามือนั้นที่เขากำลังดูดเลียน้ำหวานของเธออย่างเมามัน มาเช็ดให้อย่างกระแทกกระทั้น

“ผมยังกินไม่อิ่มเลย”

“นายกินน้ำฉันเป็นอาหารหรือไง ถึงกะจะกินให้อิ่ม”

คนสวยเอ่ยลอดไรฟัน ดวงตากลมโตมองเขาอย่างดุดัน ถ้าแววตาของเธอเปลี่ยนเป็นอาวุธได้หนึ่งชนิด คาดว่าเขาคงจะโดนเธอฆ่าตายด้วยอาวุธชิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ