บทที่ 36 ขอผมเข้าไปนะ

ในห้องนอนกว้างขวางที่มืดสนิท ร่างใหญ่นอนกระสับกระส่ายพลิกกายไปมาบนเตียง ทั้งที่เปิดเครื่องปรับอากาศเสียเย็นฉ่ำ แต่ก็ไม่ทำให้จิตใจที่ร้อนรุ่มเย็นลงได้เลย

ไฟแสงสีเหลืองนวลสว่างวาบฉับพลัน เมื่อคนที่นอนดิ้นไปมาไม่อาจข่มตาหลับลงได้เพราะจิตใจที่ว้าวุ่น หากไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง เห็นทีจนถึงเช้าก็ไม่มีทา...