บทที่ 50 เปิดไฟรอผมนะ

“ว้าย..”

เสียงใสกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ได้แค่นั้นก็เงียบลงไป เพราะมีมือใหญ่มาปิดปากเธอเอาไว้ไม่ให้เสียงของเธอทำให้ทีมงานที่เดินไปมาแถวนี้แตกตื่น

“ผมเอง”

เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู คนที่กำลังดิ้นรนให้พ้นจากการกอดรัดหยุดดิ้นฉับพลัน ก่อนหมุนตัวกลับไปหาเจ้าของเสียง

“กวิน..”

“ครับ ผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ