บทที่ 7 สวยมาก

เขารู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก แต่เขาไม่เคยสังเกตเธออย่างละเอียดแบบนี้มาก่อนเลย

“ครับ สวย สวยมาก”

ดาราหนุ่มตอบคำถามของช่างแต่งหน้าราวกับคนละเมอ ดวงตาคู่นั้นจ้องมองไปยังผู้หญิงที่เคยนอนร่วมเตียงของเขาเพียงเท่านั้น ไม่ได้เลื่อนสายตาไปที่นางเอกที่กำลังจะมาเป็นคู่จิ้นของเขาอีกเลย จนเธอเดินมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเมื่อไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน

“สวัสดีค่ะ พี่กวิน”

สติกลับคืนเข้าสู่ร่างเมื่อเสียงหวานเอ่ยทักทาย เขายกมือขึ้นรับไหว้สาวน้อยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม หันกลับไปอีกครั้ง ช่างทำผมจอมชงก็หายวับไปจากสายตาเสียแล้ว

“สวัสดีครับ น้ำตาล เป็นไงบ้าง ตื่นเต้นไหม”

“ตื่นเต้นสิคะ พี่กวินแนะนำน้ำตาลด้วยนะคะ”

“ได้ครับ วันนี้ยังไม่มีอะไรมาก เดี๋ยวเราไปเข้าคอร์สเวิร์คชอปกันก็คงสนิทกันขึ้น เรื่องนี้เรื่องแรก แต่โดนบทหินเลย เลิฟซีนเยอะน่าดู”

คนสวยย่นจมูกใส่เขาอย่างน่ารัก ด้วยบทที่แรงแต่เธอดันเป็นดาราหน้าใหม่ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนนี่สิ แอบกังวลเหมือนกันว่าจะทำออกมาได้ไม่ดี จนเกิดความเสียหายขึ้น

“กังวลจังเลยค่ะ จะรอดไหมเนี่ย”

“รอดสิ เดี๋ยวพี่ช่วย ฉากแรงๆ บางทีคุณแป้งก็ให้ใช้มุมกล้องช่วย ไม่ต้องกังวลมากนะ”

ที่ไหนกันล่ะ ฉากเลิฟซีนเข้าด้ายเข้าเข็มสมัยนี้เป็นที่จับตามองและชื่นชอบของผู้ชมสมัยใหม่ ทุกฉากต้องสมจริง นักแสดงต้องทุ่มเทเล่นจริง จูบจริง ไซ้จริงและถึงบทบาทเท่านั้น และคนอย่างปุณณดาที่ละเอียดยิบยิ่งกว่าอะไร ก็ไม่เคยจะให้มีการใช้มุมกล้องในฉากเลิฟซีนแต่อย่างใด

“ค่ะ ไม่เป็นไร น้ำตาลเล่นจริงได้ไม่มีปัญหาค่ะ แต่แค่กังวลว่าจะทำออกมาไม่ดีเท่านั้น”

“ต้องดีสิ พี่เชื่อว่าน้ำตาลทำได้ เดี๋ยวไปเวิร์คชอปแล้วก็จะดีขึ้น”

“ขอบคุณมากค่ะที่ให้กำลังใจ ฝากตัวด้วยนะคะ พี่กวิน”

“ครับ”

น้ำตาล นาตาลี มองสบตากับพระเอกในดวงใจของตัวเองนิ่งนาน เธอหลงรักความหล่อและมีเสน่ห์ของผู้ชายคนนี้มาตั้งแต่เขาแสดงละครเรื่องแรก จากนั้นเธอก็ปฏิญาณตนเลยว่าจะต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นนางเอกละครที่ได้ตำแหน่งคู่จิ้นกับเขาแทนที่มะลิสุดสวยดอกนั้นให้จงได้ และวันนี้ ความฝันของเธอก็เป็นจริงแล้ว

ปุณณดาเดินตามช่างทำผมเข้ามาก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเจอกับพระเอกหนุ่มของเธอยืนอยู่ตรงนั้น

เธอพยายามข่มใจมาทั้งคืนแล้ว แต่เมื่อเจอกันจริงๆ กลับอดที่จะใจสั่นไม่ได้

คนสวยเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เรียกความมั่นใจกลับคืนมาอีกครั้ง ก่อนจะส่งยิ้มให้กับพระเอกหนุ่มเหมือนเดิมอย่างที่เคยทำ

“สวัสดีครับ คุณแป้ง”

กวิน พนมมือไหว้พร้อมเอ่ยทักทายเธอตามเดิม ดวงตาคมกริบจ้องมองเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก ทั้งที่หัวใจแกร่งเต้นกระหน่ำรัวแรงแทบกระเด็นออกมานอกอก

“สวัสดีจ้ะ กวิน”

แม้จะพยายามให้เหมือนเดิมอย่างไร แต่เธอไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าทุกอย่างในวันนี้ มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว คงแค่ต้องรอเวลาเท่านั้นจริงๆ ที่เธออาจจะไม่มีความรู้สึกอะไร และมองข้ามเรื่องนี้ไปได้ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

ปุณณดานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดียวกับที่เขานั่งมาก่อนหน้านี้ ให้ช่างทำผมคนเดิมไดร์ผมให้

หนุ่มสาวสบตากันในกระจกเงาบานใหญ่อีกครู่หนึ่ง ก่อนทั้งคู่จะเบนสายตาหนีกันไปสนใจอย่างอื่นรอบตัวอีกครั้ง

“กวิน กับน้ำตาล มาถ่ายรูปกันก่อนค่ะ”

ทีมงานเดินเข้ามาตามตัวพระนางออกไปถ่ายรูปและเตรียมตัวสำหรับพิธีพอดี ทำให้คนอึดอัดทั้งคู่ลอบถอนหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอก

ผู้จัดสาวมองตามชายหนุ่มหญิงสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เดินเคียงข้างกันออกไปด้วยแววตาไหวระริก เธอกัดฟันแน่นเพื่อระงับความรู้สึกที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ากำลังรู้สึกอย่างไร

“น่ารักจังเลยนะคะ”

“อะไรหรือ”

เธอถามช่างทำผมด้วยความสงสัย เพราะอยู่ๆ ช่างทำผมใจหญิงประจำกองก็พูดออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ก็กวินกับน้ำตาลสิคะ น่ารักมาก ขนาดยังไม่ทันได้แสดงละครเลย ยิ้มก็รู้สึกเลยว่าทั้งคู่เคมีเข้ากันสุดๆ กระแสจิ้นมาแน่นอน เผลอๆ แรงกว่าตอนมะลิอีกนะคะ เพราะกวินเพิ่งอกหัก แฟนๆ ต้องเชียร์ให้กวินจีบน้ำตาลจริงๆ เพื่อดามอกกวินแน่ๆ เลย”

ไม่ผิดเลย ที่ช่างทำผมประจำกองถ่ายพูดออกมานั้น มันไม่ผิดไปจากความคิดของเธอและของผู้ใหญ่ในช่องเลยแม้แต่น้อย ก่อนหน้านี้เธอและผู้ใหญ่ปรึกษากันแล้วว่าจะดันกระแสคู่จิ้นนี้ให้หนักกว่าตอนมะลิ และผู้ใหญ่อยากจะให้ทั้งคู่เป็นแฟนกันจริงๆ ด้วยซ้ำถ้าเป็นไปได้ ซึ่งในตอนนั้นเธอเองก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง

แต่ทำไมในวันนี้ที่ได้เห็นเขาเดินเคียงข้างกับผู้หญิงที่คู่ควร และอาจจะกำลังเป็นว่าที่คนรักตัวจริงของเขา เธอกลับรู้สึกวูบโหวงในใจแปลกๆ

และเธอก็หาคำตอบให้ตัวเองจนได้ว่า นั่นอาจเป็นเพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ จึงทำให้เธอรู้สึกผูกพันทางกายกับเขานิดหน่อยแบบที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน และนั่นมันก็แค่ความรู้สึกที่เกิดจากความสัมพันธ์ทางกายเท่านั้น ไม่มีเรื่องความสัมพันธ์ทางใจมาเกี่ยวข้อง และแน่นอนว่า เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะลบเลือนความรู้สึกนี้ออกไปได้เอง ไม่นานนี้หรอก..เธอมั่นใจ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป