บทที่ 41 อยากกลับบ้าน

ตอนที่ 41 อยากกลับบ้าน

“หาย...หายอะไรนะ?” ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาคนที่รัวภาษาอังกฤษมา ในหัวของผมพลิกหน้าดิกชันนารี เปิดคำศัพท์หาความหมายจากประโยคที่ได้ยิน แล้วพยายามคิดว่ามันสามารถแปลดิ้นไปเป็นศัพท์สแลง ศัพท์แผลงใด ๆ ได้อีกหรือไม่

“ฟังไม่ชัดเหรอ”

“ไม่เอานะ!”

“นั่งลงไป อย่าลีลา!” มือแข็งคว้าท้ายทอย จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ