บทที่ 73 สิ่งที่มีค่าที่สุด

ตอนที่ 73 สิ่งที่มีค่าที่สุด

“เออ แม่บอกเองแหละ” แม่ของผมตะโกนตอบมาจากในครัว

“หื้อ แม่ให้เขามานอนที่นี่ทำไม”

“เออ ให้มันนอนไปเถอะ ศิณเองท้องแก่ พุงใหญ่จนจะเดินไม่ไหวแล้ว ถ้าเกิดหกล้มหกลุกไปแม่คนเดียวก็ช่วยอะไรลำบาก ไอ้พวกนี้ตัวมันใหญ่ดี แถมยังเรียกใช้งานง่าย ไหน ๆ จะให้มันมารับผิดชอบแล้ว ก็ใช้งาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ