บทที่ 33 ยอมรับความรู้สึก

เย็นวันนั้น

เมธกาเดินมาถึงสวนสาธารณะใกล้บ้านตามเวลานัดหมาย เธอเห็นศิลายืนรออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่… ต้นไม้ต้นเดิมที่ทั้งสองเคยวิ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่สมัยยังเด็ก บรรยากาศรอบตัวอุ่นโอบไปด้วยแสงอาทิตย์อัสดงสีส้มทองที่กำลังค่อยๆ ลาลับขอบฟ้า

"พี่โย…" เธอเอ่ยเรียกเบาๆ เมื่อก้าวเข้าไปใกล้

ศิลาหันมามองเธอด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ