บทที่ 6 EP.4ความฝันที่หลอกลวง

#รักแลกร้ายเลว_EP.4

การ์ฟีลด์

ผมขอยัยนั่นคบ เธอก็ตกลงคบหากับผม...ถามว่าสเปคไหมก็ไม่ได้โดนใจอะไรขนาดนั้น เธอก็มีเสน่ห์ของเธอ แต่ผมไม่ชอบผู้หญิงแบบนี้ มันจืดชืด!

แต่ก็แก้ขัดไปก่อนได้ ผมไม่ติด...แค่มีรูไม่มีหาง ผมเสร็จก็จบ! เธอสดใส อ่อนต่อโลก และหลอกง่าย!

แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงปล่อยตัวนะ เธอให้แค่จูบบางๆ กอดๆ ไซร้ๆ แต่พอผมจะเอาจริงเธอจะขัดขืนทุกที!

ซึ่งบางทีผมอยากจะหยิบเงินฟาดหน้าและถามว่าพอไหมเท่านี้ ถอดเสื้อผ้าออกซะ!! แต่ก็ไม่ได้เสียแผน!!

เธอทำตัวเหมือนผมเป็นโลกทั้งใบของเธอ คอยตาม คอยถามไถ่ ห่วงใย จนน่ารำคาน บางทีผมเกือบหลุดลุคไป!

ไอ่แบงค์ยังคงตามเธออยู่...แต่เหมือนมันจะติดผู้หญิงฝรั่งที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเธอๆ ก็โง่เง่าไม่รู้เรื่องอะไรหรอก! ยังไงซะ! ผมก็ต้องแย่งเธอมาก่อน ใส่ก่อนได้เปรียบ!

ผมคิดว่าจะเครมและทิ้งซะก่อนกลับไทยอีก 1 เดือน แต่ช่วงนี้ยุ่งฉิบหาย! คาสิโนจะเปิดแล้วแต่ต้องหาเวลาไปถอนทุนคืนหน่อยกับเธอก็ลงทุนไปเยอะเหมือนกัน

"คุณอยู่ไหนคะ..." ผมกดรับสาย

"ข้างนอก" ผมเอามือโอบกอดลิซ่าที่นอนอยู่บนอก

"วันนี้คุณจะมาหาพิมพ์ไหม?" ผมแสยะยิ้ม

"คงไม่ไปอ่ะ...พอดีผมติดธุ....อ่าาา ธุระ" ลิซ่าใช้ปากครอบครองเอ็นร้อนของผมก่อนจะมองมาด้วยสายตายั่วยวน!

"คุณเป็นอะไรคะ..."

"ปะ...ป่าว อ่าาา แค่นี้กะ...ก่อนนะ" ผมกดตัดสายและหันมาจัดการแม่เสือสาวที่ใส่ชุดคอร์สเพลโง่ๆ นี่

"ตับๆๆๆๆๆ ปึกๆๆๆ" ผมซอยเอวสอบเข้าไปอย่างรุนแรง

"อ๊าาาาาา ดาร์ลิ้งงงงง อ๊าา / เพี๊ยะ!!" เธอร้องครวญครางเสียงดัง ผมฟาดมือเข้าไปที่บั้นท้ายของเธออย่างแรง

"ลิ....ซี้ดดดด อ๊าาาาา" ผมกระแทกเข้าไปจนสุดโค่นก่อนจะถอดออก บ๊อก! และจับเธอหันหลังสอดใส่ทางประตูหลังที่ฟิตแน่น!

"อ๊ะๆๆๆๆๆ ดาร์ลิ้งงง / อ๊าาาา" เอาจริงถ้าไม่นับลีลา เธอก็หลวมโคกจนต้องปลดประจำการแล้ว มันยากจะรู้สึกดีนะ ผมเลยเลือกที่จะเอาทางประตูหลังที่คับแน่นมากกว่า

"อ่าาาา ซีี้ดดดดด" ผมครางออกมายามผมกระแทกเอวลงไป

ผมนึกถึงแต่หน้ายัยพิมพ์นั่น หน้าตาจิ้มลิ้ม รอยยิ้มนั่น เสียงหัวเราะของเธอ หน้าอกที่กระเพือมเวลาเดิน บันท้ายงอนๆ ผมอยากรู้จริงว่าข้างในเธอจะขาวนวลเนียนแค่ไหน!

ผมซอยเอวสอบเข้าไปก่อนจะกระตุกปล่อยน้ำรักจนเต็มถุงและชักออกมาก่อนจะเข้าไปทำความสะอาดตัว

"คุณจะหลอกเธอไปถึงเมื่อไหร่?" หลังจากผมเสร็จกิจกับลิซ่าก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

"ได้เมื่อไหร่ก็ทิ้ง!" ลิซ่าหัวเราะ

"ระวังจะไปติดใจเธอเข้านะคะ" ผมหัวเราะก่อนลิซ่าจะเขยิบเข้ามาเอาหน้าอกบดเบียดลำตัวผม

พิมพ์ใจ

เค้ากดวางสาย...ฉันมองโทรศัพท์ด้วยความไม่เข้าใจ บางทีเค้าก็ดี บางทีเค้าก็ร้าย ตั้งแต่วันที่เค้าขอคบ ฉันตอบตกลง...เราก็เหมือนคู่รักทั่วไป ทานข้าว ดูหนัง ฟังเพลง

เค้าเป็นผู้ชายที่เฟอร์เฟคมาก...มากจนฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิง เค้าจะเนรมิตทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อฉัน เค้ารู้ว่าฉันชอบอะไรเค้าจะหามาให้...

สุดสัปดาห์เราจะไปทำบาร์บีคิวกันที่บ้านเค้า...ดื่มนิดหน่อยและแยกย้ายกันกลับ เราก็เหมือนคู่รักทั่วไปแบบธรรมดานะ ป๊อปปี้เลิฟ...เค้าเคยพยายามขอมีอะไรกับฉันหลายครั้ง แต่ฉันยังไม่พร้อม...

และพอฉันปฏิเสทเค้าก็จะหายไปสัก 2-3 วัน ฉันก็จะต้องเป็นฝ่ายขอโทษเค้าทุกครั้ง...ครั้งนี้ก็เช่นกัน

เค้าดื่มมาและมาเคาะประตูที่หอฉันๆ เปิดรับเค้าโถมตัวเข้าใส่ก่อนจะบดปากเบียนลิ้นร้อนเข้ามาไม่ทันให้ฉันได้ตั้งหลัก

เค้าไม่ฟังฉันทัดทานผลักฉันลงบนโซฟาก่อนจะถอดเสื้อผ้าฉันออก

'เดี๋ยวก่อนค่ะ!' ฉันตะโดนออกไป เค้าพ่นอังกฤษใส่ฉันไฟแลบ เค้าถามฉันว่าฉันไม่รักเค้าหรอก!

'พิมพ์รักฟิว...แต่พิมพ์ยังไม่พร้อม'

'พร้อมคืออะไร!!' เค้าหัวเสียมาก

'ตะ...แต่งงาน ถ้าฟิวรับปากว่าจะแต่งงานกับพิมพ์ๆจะให้ในสิ่งที่ฟิวต้องการ' เค้าแสยะยิ้ม!

'ได้! กลับไทยค่อยแต่ง! ตอนนี้เอาก่อน!!' และเค้าก็ถาตัวลงมาทับกัน เค้าถอดกางเกงใจจีสติงฉันออก

'เห้ย!! เป็นเมนส์หรอ!!' ฉันพยักหน้า

'โถ่เว้ย!!' เค้าลุกขึ้นพร้อมกับใส่เสื้อผ้าตัวเองและเดินออกจากห้องไป

'ปั้ง!!!!' ฉันก้มหน้าร้องไห้...เค้าต้องโกรธฉันมากแน่ๆ

××××××××××××××××

ก็เอี้ยไปในบางที! โอ้ยยย

ไอ่ฟิวไอ่คนเฬวววววว