บทที่ 10 คนที่ช่วยเธอ

นั่นคือภาคิน

เขาอยู่ในชุดลำลองสีเทาเข้ม รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรลงมาจุติ ทุกอิริยาบถเต็มไปด้วยความภูมิฐาน ประหนึ่งงานศิลปะชั้นเลิศที่พระเจ้าบรรจงสร้างขึ้นมาอย่างประณีต

เพียงแค่เขายืนนิ่งๆ ก็กลายเป็นจุดสนใจที่ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างให้หยุดมอง

จังหวะที่เขาเผลอปรายตามองมาทา...