บทที่ 102 ประธานใจหาย

ขณะที่เอ่ยประโยคนั้น ณธายุลอบสังเกตปฏิกิริยาของภาคินไปด้วย แต่ทว่าท่านประธานหนุ่มกลับไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกรำคาญหรือมองว่าเป็นภาระแม้แต่น้อย

ความสนใจทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่ที่เจนจิราเพียงผู้เดียว สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือดของหญิงสาวด้วยความเจ็บปวดระคนสงสารจับใจ

ไม่นานนัก แคมป์ก็...