บทที่ 121 มันเจ็บนิดหน่อยไหม?

ญาณินเป็นคนขับรถ

เธอเพิ่งจะเตรียมตัวขับรถกลับ

ในสถานที่อันแสนจะทุรกันดารและเปลี่ยวร้างเช่นนี้ แม้แต่ไฟถนนสักดวงก็ยังไม่มี เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมีคนโผล่ออกมา จึงรีบเหยียบเบรกจนตัวโก่ง

เมื่อลงจากรถไปดู ก็พบว่าเป็นวิชญะ

เธอไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบหันหลังกลับเตรียมจะเดินหนีทันที

"ญาณิน หยุดเดี๋ยวนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ