บทที่ 122 คุณอย่าให้เขาพาฉันไป

“อยากค่ะ!”

หญิงสาวตอบกลับไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ภาคินมองท่าทางบ้างานของเธอแล้วก็อดขำไม่ได้ เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างระอาปนเอ็นดู ก่อนจะเริ่มอธิบายเนื้อหาให้เธอฟัง

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ นุ่มนวล และเย็นสบายราวกับสายน้ำไหล เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนจางๆ จังหวะการพูดที่ไม่ช้าไม่เร็วข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ