บทที่ 145 บาดแผลเล็กมาก แต่ประธานเห็นแล้ว

ภาคินปรายตามองเธอแวบหนึ่ง แววตานั้นแฝงคำเตือนบางเบา ทว่าเขากลับไม่ตอบรับคำพูดของเธอ

ชุติมารู้สึกหน้าม้านไปเล็กน้อยที่เขาเมินเฉยต่อเธอต่อหน้าธารกำนัล

ร่างสูงละสายตาจากเธอ หันไปเผชิญหน้ากับพนักงานทุกคน นัยน์ตาคมกริบที่แผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายกดดันกวาดมองไปรอบห้อง

สายตานั้นทำเอาทุกคนใจเต้นระทึกจนแทบหยุดหา...