บทที่ 26 เธอคือผู้หญิงของฉัน

วิชญะไม่ได้ตอบคำถามในทันที

เขาตกอยู่ในห้วงความคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ “ถ้าพวกคุณยืนกรานจะทำแบบนั้น ผมก็คงต้องแสดงความเสียใจด้วย”

เขายอมแตกหักดีกว่าที่จะต้องส่งตัวเจนจิราให้กับคนพวกนี้

สองพี่น้องตระกูลวุฒิเสถียรถึงกับตะลึงงัน

ภูมิพัฒน์จ้องมองเขาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ “ก็แค่เลขาฯ คนเดียว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ