บทที่ 29 ใครเป็นหนี้ ใครต้องชดใช้

"จำไว้นะ คุณติดเลี้ยงข้าวผมหนึ่งมื้อ"

ภาคินเอ่ยขึ้นพร้อมกับค่อย ๆ คลายมือที่กุมไว้ออก

เจนจิราแทบไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด ความสนใจทั้งหมดของเธอจดจ่ออยู่กับหนังสือเก่าแก่เล่มนั้น แววตาของเธอเป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามปกหนังสืออย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังสัมผัสสมบัติล้ำค่าที่มิอาจประเมินค่...