บทที่ 37 ลาออกแทนเธอ

เจนจิราเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ขนาดกองเพลิงมหึมายังคร่าชีวิตฉันไปไม่ได้ แล้วจะมีอะไรมาทำอันตรายฉันได้อีก?”

น้ำเสียงของเธอเย็นยะเยือกจนไร้ซึ่งความรู้สึก

วิชญะถึงกับพูดไม่ออกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอ

เขาได้กลับไปดูสภาพที่บ้านมาแล้ว ห้องนอนของเธอถูกเพลิงเผาผลาญจนวอดวาย ข้าวของเครื่องใช้แทบทุ...