บทที่ 82 โอกาสสุดท้ายที่เธอให้เขา พลาดอย่างสมบูรณ์

เจนจิราเดินถือแก้วน้ำออกมาจากห้องครัวด้วยท่าทีเหม่อลอย ราวกับวิญญาณไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว ทันใดนั้นแก้วในมือก็ร่วงหลุดลงกระแทกพื้นแตกกระจายเสียงดังเพล้ง

เศษแก้วและน้ำอุ่นสาดกระเซ็นไปทั่วพื้น แต่เธอกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ได้แต่ยืนจ้องมองเศษแก้วเหล่านั้นด้วยแววตาว่างเปล่า

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน กว...