บทที่ 101 เธอกับฉันในวันอัศจรรย์

ภาพศิลป์ยังคงนั่งเงียบอยู่เบาะหลัง ดวงตาเขาเหม่อลอยไปยังทิวทัศน์ด้านนอก ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องบางอย่างเช่นกัน...ความเงียบส่งเสริมให้สติความคิดของเขาดำลึกลงไปในจิตใต้สำนึกของตัวเอง

         ภาพศิลป์นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นในจิตใต้สำนึกของตัวเอง พื้นที่นี้ดูเรียบง่ายและสะท้อนความเป็นคนเนี้ยบของเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ