บทที่ 76 ฤกษ์งาม

ห้องพักผู้ป่วยยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงของเครื่องวัดชีพจรที่ดังแผ่วเบา ผนังห้องสีขาวสะท้อนแสงนวลจากโคมไฟให้บรรยากาศนุ่มนวลท่ามกลางความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ พร้อมรบพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบตอบอย่างระมัดระวัง

         “งั้นเราคงต้องหาทางสืบหาความจริงจากเพลงรักเอง…แต่ตอนนี้ คุณคิดว่าเพลงรั...