บทที่ 11 3/1
แล้วอลิยาก็พบว่าผีน่าจะกลัวดวินมากเลยไม่กล้ามาหลอกมาหลอน หรือไม่ก็กลัวเป็นตากุ้งยิง!
ก็สามคืนเพื่อทดลองอยู่นั่น ดวินพาเธอ ‘ทดลอง’ ทุกซอกทุกมุมหมดไม่มีเหลือ ตั้งแต่หน้าประตูถึงห้องนอน ยันห้องครัว!
หมอนั่นหื้นหื่น เซ็กซ์จัด ไม่รู้ไปอัพตัวไหนมา!!
แต่ที่เป็นเหตุเป็นผลน่าเชื่อก็คือ เจ้าของเก่าคงคิดไปเอง ผีที่ไหนจะมาอยู่เพราะคนที่คอนโดนี้พลุกพล่าน ห้องมีคนอยู่เต็มทุกห้อง สังคมโดยรวมค่อนข้างดี เกรงอกเกรงใจซึ่งกันและกันไม่ค่อยมีเรื่องอะไรให้หนักใจ หรือไม่ก็เหมือนอย่างที่พูด ๆ กันว่าที่อยู่อาศัยเลือกคน
ผีเจ้าที่คงเลือกอลิยา ก็เลยอยู่ด้วยกันมาได้อย่างเป็นสุข!
เพิ่งกลับถึงห้อง นอนยังไม่หายปวดหลัง เสียงกดออดก็ดังลั่น หญิงสาวขมวดคิ้วนิด ๆ คิดว่าน่าจะเป็นนิติกรคอนโดเอาอะไรมาให้ เพราะวันอาทิตย์ก่อนอลิยาซื้อของออนไลน์ไปหลายอย่าง นับวันแล้วก็น่าจะมาส่งวันนี้ เจ้าของร่างแบบบางลุกขึ้นก้าวออกไปจากห้องนอน เธอยุดยืนหน้าประตูสำรวจตัวเองว่าดูดีไม่ยับเยินมากจึงส่องที่ตาแมว เตรียมปลดล็อกประตูห้อง
เป็นป้าแม่บ้านที่ยืนอยู่ ในมือหิ้วอะไรไม่รู้เยอะแยะ
หญิงสาวเปิดประตูออกไปและชะงักกึกเมื่อผีเจ้าที่ตัวจริงยืนอยู่ข้าง ๆ คุณป้า
“ขอบคุณครับ ขอโทษด้วยที่ต้องรบกวนคุณป้า” แขกไม่ได้รับเชิญรับของจากป้า และยื่นใบสีม่วง ๆ ให้ ป้ายิ้มกว้างและเผื่อแผ่ยิ้มให้แก่อลิยาด้วย
“อุ้ยแค่นี้ไม่ถือว่ารบกวนหรอกค้า” คุณป้ายังพูดต่อ “หมู่นี้คุณแฟนมาบ่อยเหมือนกันนะคะ หรือว่าใกล้จะมีข่าวดีกันแล้วคะคุณ”
อลิยาที่เผยยิ้มตอบ พลันยิ้มค้าง ส่วน ‘คุณแฟน’ ยิ้มเฉย
“งั้นป้าไปนะคะ” พูดแล้วก็หันหลังเดินจากไปอย่างไว ราวกับกลัวจะถูกขอคืนค่าสินน้ำใจที่หิ้วของมาช่วย ปล่อยให้ระเบิดของตัวเองส่งผลกับเจ้าของห้อง
“คุณ... แฟนเหรอ”
“ป้าแกเข้าใจน่า แก้ไขไปก็เท่านั้น ยังไงลองได้คิดแล้วเขาคงไม่เปลี่ยนความคิดง่าย ๆ หรอก” คุณแฟนบอกเรียบ ๆ “อ๋อ ที่คอนโดไฟดับ อุบัติเหตุรถชนเสาไฟฟ้า” ดวินพูดหน้าตาเฉย “ร้อน นอนไม่หลับหรอก ขออาศัยเธอสักคืนนะ”
คอนโดหรูริมน้ำราคาแพงเบอร์นั้น พอไฟดับไม่มีไฟสำรองให้ลูกบ้านหรอกเหรอเนี่ย!
ชายหนุ่มยักไหล่ ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเชื่อในคำอ้างของตนหรือไม่
ดวินไม่ค่อยพูดถึงเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่ และเพราะความสัมพันธ์แบบ FWB นี่เองอลิยาก็เลยไม่ได้ซักไซ้อยากรู้ ว่าเขาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เส้นใหญ่จริงไหม เธอรู้แค่เขามีฐานะค่อนข้างดี พ่อแม่อยู่ต่างประเทศ ไม่มีบ้านที่เมืองไทย แต่เขามาเมืองไทยเพราะที่สาขาใหญ่ส่งมา
“ปิดประตูสิ ยืนอยู่ทำไม” ไอ้คนขอมาอาศัยดุ อลิยาได้แต่กัดริมฝีปากทำตามและเดินตามอีกฝ่ายที่เดินลิ่วไปยังห้องครัว “กินอะไรมาหรือยัง”
หญิงสาวกลอกตาเพราะคำถามที่เขาเอ่ย เธอควรจะเป็นฝ่ายถามมากกว่า แต่... ก็ช่างเถอะ! ดวินก็เป็นแบบนี้
“จะชวนกินไอ้ที่ซื้อมาสิ”
“เปล่า” คนตัวโตหันมามอง “แค่จะบอกว่าไม่ได้ซื้อมาเผื่อหรอกนะ” พอเห็นสาวเจ้าหน้าเหวอเพราะรับมุขไม่ทัน คนหน้าเคร่งชอบอำก็บอกขำ ๆ “ซื้อมาให้ แล้วจะขอกินด้วย นี่ถือว่าค่าเช่าห้องคืนนี้แล้วกัน”
“คนอะไรเนี่ย” เสียงหวานดังแหว
แต่คนหน้ามึนตอบหน้าตาเฉย “คนหล่อ”
อลิยาถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะพูดไม่ออก แต่สุดท้ายก็กลั้นยิ้มไว้ไม่ไหวทั้งคู่ หญิงสาวโคลงศีรษะเดินเลยไปหยิบจาน ระหว่างเอื้อมมือขึ้นไปเปิดชั้นวางหยิบของ ร่างสูง ๆ ก็มายืนซ้อนหลัง
ไออุ่น กระไอชายแผ่พุ่งผ่านสู่ตัวเธอ ไม่ได้คุกคามข่มขู่ แต่รู้สึกเหมือนจะเรียกว่า ‘อบอุ่น’ ได้ละมั้ง
“หยิบถึงไหม” คำถามดังใกล้ อลิยาตั้งตัวไม่ติดไปนิดหนึ่ง “ลียาจะเอาอะไร”
“ขอ...” เธอบอกเขาไป และคนตัวสูงก็หยิบลงมาให้ หญิงสาวเสไปหยิบจานจากที่วาง แอบมองทางหางตาและพบว่าดวินไม่ได้ทำอะไร เขาไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยซ้ำเพราะตอนนี้เดินไปแกะถุงกับข้าว กล่องกับข้าวทั้งหลายที่นำมา
อลิยาโคลงศีรษะ บอกตัวเองว่าคิดมากไปเอง เขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่ใช่ว่าจะมาทำตัว ‘เอาใจ’ เธอเสียหน่อย
เขาแกะ เธอช่วยจัดใส่จาน จากนั้นเราสองคนก็นั่งรับประทานอาหารค่ำกันเงียบ ๆ
แต่ไอ้ที่กวนใจอลิยาไม่หายคือความเข้าใจผิดของคุณป้าแม่บ้าน เธอกลัวมันจะไม่จบแค่เข้าใจผิด แต่กลัวจะลามด้วยเพราะปากคนห้ามได้ที่ไหน ไวยิ่งกว่าไฟป่าก็ไฟปากของคนนี่แหละ!
“เป็นอะไร” หลังรับประทานอาหารค่ำ จัดการจานชามเรียบร้อยดวินก็เอ่ยขึ้น “เงียบ ๆ”
“กลัวป้าเอาไปเม้าธ์แล้วจะลือกัน”
คนกำลังเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนหันมาเลิกคิ้วขึ้น หลังวางจานใบสุดท้ายที่ล้างเก็บเข้าที่
“เกิดเม้าธ์ไปเม้าธ์มาพ่อแม่มาได้ยิน งานงอกแน่เลยว่าฉันพาแกขึ้นคอนโด”
“แล้วไม่ดียังไง”
อลิยาถอนหายใจ วางมือเท้ากับขอบอ่างล้างจาน “ไม่ดีตรงฉันกับแกไม่ใช่แฟนกันไง”
ดวินมองสบตากับสาวเจ้าและยังเฉย
“จะไม่พูดซ้ำนะว่าทำไม”
“แล้วทำไมถ้าเกิดเราจะคบกันจริง ๆ จัง ๆ ขึ้นมา มันจะติดปัญหาตรงไหน”
“เอ้าดวินนี่ มันติดตรงที่เราตกลงกันแค่เรื่องเซ็กซ์ไง เธอไม่ได้รักฉัน ฉันก็ไม่ได้รักเธอ แค่นี้เหตุผลก็มากพอแล้ว”
ชายหนุ่มถอนหายใจและเบือนหน้าหนีพลางโคลงศีรษะ อลิยาถอนหายใจบ้าง
