บทที่ 22 5/3

เสียงอลิยาเรียกให้เขามีสติอย่างเพิ่งฟุ้งซ่าน ชายหนุ่มกระแอมเบา ๆ

เอ้อ ตามใจ จะพูดอะไรก็เกริ่นหน่อยละกัน!

อันนี้ดวินเห็นด้วย!!

“ดีที่เป็นลียาก็เพราะ...” เขาสูดลมหายใจเข้าลึก “ก็ถ้าเป็นคนอื่นก็คงต้องเซย์โน แล้วยายก็จะหาคนใหม่มาให้ดูตัวเรื่อย ๆ แต่ถ้าเป็นลียาก็ดีใช่ไหมจะได้ไม่ต้องไปดูตัวกับใครอีก มั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ