บทที่ 71 14/4

ดวินรู้สึกเหมือนตัวเองงี่เง่าไร้เหตุผลตั้งแต่กลับมา เรียกได้ว่าตั้งแต่เจอหน้าอลิยาอีกครั้งก็ว่าได้ เขายืนมองมาจากมุมของต้นปาล์มที่ค่อนข้างมืด รู้สึกตัวอีกทีคือขบกรามแน่น ตามองจ้องภาพของสองหนุ่มสาว

ในหัวมีแต่คำถาม ทำไมอลิยาไม่ยอมลาออกไปเสีย เขาทำขนาดนี้เธอควรหมดความอดทนไปตั้งนานแล้ว แต่ก็ยังจะทนอยู่...