บทที่ 101 31/3

“ค่า ไปแล้วค่ะ” คนท้องรีบเดินไปที่ประตูห้อง กระแอมเบา ๆ และตีหน้านิ่งเพื่อรักษามาด กลัวว่าจะแสดงอาการพิรุธจนทำให้เขาจับได้ สูดลมหายใจเข้าลึก มือแตะลูกบิดและผลักเปิดออกไป เขายืนรออยู่และดูจะไม่สงสัยอะไรทั้งนั้น สลิลฉัตรแค่มองเขา ไม่ได้พูดจากัน เธอกลัวความแตกจึงรีบเดินตรงไปหาวาสินี ทนรอทำตัวสงบเสงี่ยม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ