บทที่ 42 13/2

คิ้วของถายุกรขมวดทันควัน จะว่าไประยะหนึ่งอาทิตย์นี้เขากับสลิลฉัตรไม่ได้เจอกันเลย พอโทร.หา เธอก็บอกว่ารีบกลับบ้าน บางครั้งต้องส่งข้อความไปแทนเพราะเธอไม่รับสาย พอนัดเจอกันไปกินข้าวด้วยกันเขาก็ถูกบ่ายเบี่ยงตลอดมา จะว่าไปก็แปลก ๆ จริง ๆ ด้วย

แต่แค่หนึ่งอาทิตย์ มันสั้นนิดเดียว บางทีสลิลฉัตรอาจจะมีงานมาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ