บทที่ 70 22/1

ในหัวเธอมันร้อน ๆ สนฉัตรตาเบิกกว้าง หายใจเข้าออกรุนแรงขณะมองคนที่ถูกฟาดจนหัวแตกลงไปนอนเค้เก้บนพื้น อาภากรยังดูมึนงงไม่ค่อยได้สติ เธอเอียงคอมองเขาด้วยดวงตาเบิกโต ขณะที่อยู่กันตามลำพังในห้องทำงานส่วนตัวของสนฉัตรชั้นล่าง ห่างจากห้องทำงานอดุลย์ไปอีกสองห้อง มันอยู่ท้าย ๆ ตัวบ้านและห้องค่อนข้างเก็บเสียงเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ