บทที่ 106 106

106

อิงลดาพูดเสียงกร้าว ค่อยๆ ก้าวออกมาจากข้างๆ ประตูที่ยืนซุ่มรออยู่ พร้อมกับจ้องปืนกระบอกเล็กที่ถืออยู่ในมือตรงไปยังร่างของหวัง รวมทั้งส่ายไปยังเจนนี่กับพิมลพัทธ์ที่ก้าวตามมาด้วย ทั้งๆ ที่ในใจนึกหวั่นไม่น้อย เพราะลำพังตัวของเจ้าคนชื่อหวังก็จัดการได้ยากอยู่แล้ว ยังเพิ่มสองพี่น้องนี่เข้ามาอีก แม้เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ