บทที่ 113 113

113

พุงของคนพูดถูกอินทิราบิดหมับทันทีที่พูดจบจนต้องแกล้งร้องโอดโอยออกมาเสียงลั่น

“พูดออกมาได้ แหนมก็อายเป็นนะคุณเคน”

นวลตองหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อเห็นสีหน้าเอียงอายของคนพูด “ไม่ต้องอายหรอกจ้ะ ป้าว่าคงเป็นพรหมลิขิตมากกว่า แล้วอย่างนี้ไม่นับญาติกันสับสนวุ่นวายหรือจ๊ะ”

“จริงของคุณป้า ต่อไปคุณเรนก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ