บทที่ 109 กลับมาทัน

เผียะ!

แขนผมถูกฟาดไปด้วยฝ่ามือแกร่งของแม่มันโคตรเจ็บเลยอ่ะ บวกความคันด้วยปนกันไปหมดพอหันหน้าไปมองพ่อท่านก็แค่ยักคิ้วให้พร้อมกับชู้นิ้วโป้งส่งให้ผม

“ก็ดีนะคุณตายูจะได้มีหลานไว ๆ”

“เธอเป็นใคร แม่จะเป็นลม ไปทำลูกคนอื่นแบบนั้นได้ยังไงตายู พ่อแม่ครอบครัวเขาจะว่าไงบ้างเขายอมยกลูกสาวให้หรือเปล่าเนี่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ