บทที่ 111 ห่วง

แกร๊ก!

แต่แล้วสายตาของฉันก็ต้องเงยขึ้นมาพบกับบุคคลคุ้นตาที่บอกเลยว่าวันนี้เขาแต่งตัวไม่ชินเลย การใส่สูตรสีดำเรียบร้อยทั้งศีรษะจรดปลายเท้าอีกทั้งยังเชตผมขึ้นนั้นฉันยังถามตัวเองอยู่เลยว่าใช่ยูหรือเปล่า

มาแปลกอยู่นะ

“ยู...”

น้ำเสียงอ่อนแรงจนแทบฟังไม่รู้เรื่องนั้นแทบทำเอาผมเข่าอ่อนลง ยิ่งเมื่อได้...