บทที่ 114 เย็นเข้าไว้

“ลูกเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้คิดได้ ทำให้รับผิดชอบในเมื่อทุกอย่างมันถูกกำหนดมาแบบนี้ ยูก็เลือกไม่ได้จึงเข้าไปทำงานในฐานะพนักงานขับรถเพื่อสืบเรื่องราวทุกอย่าง แล้วมันก็จบลงวันนี้แล้ว ตายกโทษให้ยูนะ ยกโทษให้ได้ไหมครับ”

วิตตาหมุนตัวเองเพื่อหันหน้ามาประจันกับผม ใบหน้าของเธอคลอไปด้วยน้ำตาถึงไม่เยอะแต่ผมก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ