บทที่ 116 คนบ้า

ฉันออดอ้อนยูบางจากนั้นก็สบใบหน้าลงบนอกขาวๆ ของเขาทันทีเพื่อเลี่ยงสายตาคู่นั้นที่รอคอยการจับผิดอยู่ทุกเวลา

“มาทำอีกคนไงครับ?”

“ไม่แล้ว ตาเหนื่อยนะ”

เสียงเบาๆ พูดขึ้นทั้งที่ยังซบอยู่ตรงหน้าอกผมนั้นทำให้ผมเอ็นดูเธอมากกว่าปกติ ไม่นานนักลมหายใจของวิตตาก็ทำให้ผมรู้ว่าเธอได้เข้าไปในความฝันแล้วผมจึงกอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ