บทที่ 121 ความสุข

ยูลุกขึ้นจากตักฉันแบบดื้อๆ อีกครั้งหนึ่งแต่ยังคงนั่งข้างๆ ฉันเพียงแค่หันใบหน้าไปอีกทาง เขาไม่พอใจที่อยากให้ลูกเหมือนตัวเองงั้นเหรอทั้งที่พ่อแม่ทุกคนก็อยากให้ลูกเหมือนหรือคล้ายกับตัวเองทั้งนั้น ฉันก็เป็นคนหนึ่ง

“…”

“อ้าวเป็นอะไรไปอ่ะ?” เสียงวิตตาถามผม

“เปล่ายูแค่หวง กลัวคนอื่นมารุมจับลูก...”

จ...