บทที่ 14 ภาพย้อนเข้ามาในหัว

เสียงขัดใจคราออกมากพร้อมกับใช้สายตามองผมด้วยความไม่พอใจขั้นสูงสุด ใบหน้าสวยเฉี่ยวบิดเบี้ยวไปกับแรงโกรธนิดๆเมื่อผมผละเธอออกจากตัวเอง

“สนองไม่สนองฉันก็อยู่ตรงหน้าแล้วงายย...” ร่างบางแทบทรงตัวไม่อยู่ยังจะปากดีไปเรื่อย “หรือว่า.....ฮ่าๆ นายไม่กล้า”

หัวเราะเหรอ?

ช่างกล้า!

ร้อยทั้งร้อยผู้ชายไม่ชอบป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ