บทที่ 25 เหมือนท้าทาย

ไม่ทันที่เท้าของยูจะก้าวเสียงแหลมของเพกาก็ดังขึ้น ถ้าจะพูดว่าเธอตะโกนเลยมันก็คงไม่แปลกหรอก ยังไงการทำให้ฉันอับอายก็คงเป็นเรื่องที่เพกาต้องการอยู่แล้ว

พอโอกาสเข้ามาถึงสามารถจัดการได้เลยทีเดียว

สมใจเลยนิ...

“…”

“เดี๋ยวนี้เลี้ยงต้อยแล้วหรอ ดูผู้ชายของเธอน่าจะยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำไป”

“ครับ ใช่เหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ