บทที่ 26 ขอโทษที่ไร้สาระ

แต่พอตัวยูกำลังจะขยับตามแรงที่ฉันฉุดนั้นเตวิชก็พูดไอ้ประโยคนี้ขึ้นมา ร่างกายของยูนั้นก็หยุดชะงักราวกับรูปปั้นอันแข็งแกร่งถึงฉันจะพยายามฉุดลากเท่าไรผลที่ได้ก็คือการไม่สั่นไหวแม้แต่นิดเดียว

“สงสัยวิตตาจะหวงมากเลยนะ ช่างซ่อมรถแบบนี้?” เสียงเพกาดังขึ้น

ริมฝีปากได้รูปกระตุกขึ้นตรงมุมปากก่อนที่จะเปลี...