บทที่ 42 ปิดบัง

แล้วเราสองคนก็หยุดเดิน อารมณ์ฉันมันเดือดขึ้นเสมือนน้ำร้อนที่ถูกต้มจนมีสภาพเดือดผุดๆ เททิ้งเท่านั้นถึงจะตัดปัญหาได้ เช่นเดียวกับฉันเองที่ต้องรับรู้เหตุผลของยูเช่นกัน

“นายอย่ามากวนประสาทฉันนะ”

หึ ในสายตาของคนอื่นที่เดินไปมาเขามองดูผมและวิตตาคงคิดว่าคู่รักหรือไม่ก็ผัวเมียทะเลาะกันมั้ง ถึงได้ดูด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ