บทที่ 55 ตรวจต่อหน้า

ฉันพูดออกมาพร้อมกับถอยหลังไปนั่งลงบนเตียง เรี่ยวแรงที่เมื่อกี้มันมีดั่งพญาช้างก็ต่างลดหลั่นเหือดหายไปหมดจน แทบไม่มีแรงยืนอีกทั้งยังไงคงต้องอยู่ในห้องที่ไม่ใช่ห้องของตัวเองต่ออีกยาวแน่ ไม่รู้ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันจะถามอะไรต่อไปอีก รู้แบบนี้ฉันน่าจะไม่ซื้อที่ตรวจครรภ์ตั้งแต่ได้เจอเขาที่หน้าประตู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ