บทที่ 63 ไม่จริง

เรียกว่าสวรรค์มาโปรดเลยประโยคนี้ที่หลุดออกมาจากปากพี่อ้อย บอกตรงๆ เลยนะฉันไม่กล้าที่จะสู้หน้ายูได้สักเท่าไหร่เลย ความอายไม่สิต้องเรียกว่ามันมีความรู้สึกหนึ่งที่ฝังลึกใต้จิตใจของตัวเองมันคอยบอกให้ฉันทั้งหลบสายตาเขา เวลายูมองกลับส่วนเวลาที่เขาพูดด้วยก็รับเออออ

“แต่ว่าผมขอคุยกับวิตตาหน่อยได้ไหมครับ...